ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

14/3/16

Ἀκόμα τούτη τὴν ἄνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες,


Ἀκόμα τούτη τὴν ἄνοιξη, ραγιάδες, ραγιάδες,

Όποιος είχε ποτέ την τύχη, λόγω συναφούς ιδιότητας ή επαγγέλματος, να παρακολουθήσει την διδασκαλία του μαθήματος της ιστορίας σε παιδιά των τελευταίων τάξεων του δημοτικού, γνωρίζει ότι μια από τις πιο συχνές ερωτήσεις των μαθητών είναι η ακόλουθη: «Μα γιατί για 400 χρόνια οι Έλληνες ήταν σκλάβοι των Τούρκων;»
Απέναντι σε αυτό το αφελές, με την πρώτη ματιά, ερώτημα οι δάσκαλοι συνήθως απαντούν εξίσου επιφανειακά με μια σύντομη αναφορά στις θηριωδίες των Τούρκων -χωρίς να παραλείπονται πλέον και οι «εκπαιδευτικοί» που αναφέρουν ότι δεν υπήρχε λόγος εξέγερσης διότι οι Έλληνες ήταν συναδελφωμένοι με τους Τούρκους. Εν τούτοις, αυτό το απλό ερώτημα, όχι μόνο απαιτεί μια πολύπλευρη μελέτη πάνω στα αίτια και τις αφορμές της επανάστασης, αλλά εγείρει και σοβαρούς προβληματισμούς για την σημερινή κατάσταση της χώρας, όσον αφορά την αυτοδιάθεση του ελληνικού λαού, τις σχέσεις με την Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες και τις συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων.
Σήμερα λοιπόν, ένας μέσος πολίτης αισθάνεται περήφανος για τις ατομικές του κατακτήσεις: διαβάζει και παρακολουθεί ότι θέλει, διασκεδάζει όπως θέλει, αγοράζει ότι θέλει, μετακινείται και επικοινωνεί εύκολα, ενώ πλέον επιλέγει ελεύθερα ακόμη και τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Αμφίβολο είναι όμως αν ο μέσος Έλληνας μπορεί να συμμετέχει ενεργά στην διακυβέρνηση της χώρας, να εκφράζει ελεύθερα τις πολιτικές του απόψεις, να κυκλοφορεί χωρίς καμία ανησυχία σε οποιαδήποτε περιοχή της ελληνικής επικράτειας ή αν είναι ικανός να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τον εαυτό του, την γη και τους οικείους του. Κι αυτό διότι τα μεν προνόμια της πρώτης κατηγορίας ανέκαθεν τα απολάμβαναν δούλοι και ελεύθεροι, ενώ τα δε ,αποτελούν αποκλειστικά δικαιώματα των ελεύθερων πολιτών. Οπότε, μια πρώτη αναλογία ανάμεσα στο χθες και στο σήμερα εντοπίζεται ανάμεσα στους ραγιάδες της τουρκοκρατίας και τους σύγχρονους υποδουλωμένους Έλληνες, οι οποίοι παραμένουν υπνωτισμένοι στις ανέσεις και τις «φυλακές» τους.
Εν συνεχεία, κοιτώντας κάποιος αποστασιοποιημένα το πολιτιστικό επίπεδο της χώρας, δεν θα παρατηρήσει παρά την καθημερινή κατακρεούργηση της ελληνικής γλώσσας, την παραχάραξη της ελληνικής ιστορίας, την απομάκρυνση του ελληνικού πολιτισμού με την ταυτόχρονη εισαγωγή ανατολικών και κυρίως τουρκικών στοιχείων στην παιδεία και την απουσία ευγενών ιδανικών (τιμή, αξιοπρέπεια, ευγένεια κλπ.). Οι σημερινοί νέοι ,λοιπόν, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν προνομιούχοι που τουλάχιστον ζουν «σε μια πολιτισμένη χώρα», σε σχέση με τους προγόνους τους, οι οποίοι επίσης προσπαθούσαν να αντιταχθούν σε κάθε προσπάθεια επιβολής ανοίκειων στοιχείων και βάρβαρων συμπεριφορών, αντιδρώντας στο ξερίζωμα του ελληνικού πολιτισμού. Όσο δε αφορά το θρήσκευμα, σήμερα, χάρη στους λαθρομετανάστες οι μουσουλμάνοι στην ελληνική επικράτεια είναι περισσότεροι , σε σχέση με τον αντίστοιχο πληθυσμό επί τουρκοκρατίας.
Και μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι τουλάχιστον σήμερα η Ελλάδα αποτελεί αναγνωρισμένη εθνική και κρατική οντότητα. Κατά πόσο, ωστόσο, είναι αυτόνομο  ένα έθνος-κράτος, όταν αδυνατεί να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα, αδυνατεί να καθορίσει εθνική πολιτική, υπακούει σε υποδείξεις χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και κινείται με βάση τα συμφέροντα ξένων κυβερνήσεων και όχι με γνώμονα το συμφέρον των πολιτών; Κατά πόσο σε μια χώρα βασιλεύει η αξιοκρατία και η κοινωνική δικαιοσύνη όταν οι «άριστοι» της χώρας, αποτελούν περίγελο όχι μόνο για τους ηγέτες ξένων κρατών και διεθνών οργανισμών, αλλά και για τους ίδιους τους συμπολίτες τους;
Κλείνοντας, πολλές φορές τα μικρά παιδιά αναρωτιούνται μεταξύ άλλων, «γιατί στην τουρκοκρατία ήταν περισσότεροι οι ραγιάδες και μόνο λίγοι γίνονταν κλέφτες;» Σε αυτή την περίπτωση η απάντηση είναι απλή: Διότι, όπως στο παρελθόν, έτσι και στη σύγχρονη εποχή, όποιος επιλέγει τον δύσκολο, τον ηρωικό τρόπο ζωής, πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει με περηφάνεια και θάρρος ακόμη και το πιο σκοτεινό πεπρωμένο. Διότι καθ’ όλη την διάρκεια της τουρκοκρατίας, και οι ελληνικές παραδόσεις παρέμειναν ζωντανές, και η ελληνική φυλή επιβίωσε και η προαιώνια ορμή του Έλληνα για ελευθερία εκδηλώθηκε πολλάκις μέσω εξεγέρσεων και επαναστάσεων. Χρειάστηκαν όμως τέσσερις αιώνες ώστε οι Έλληνες να συνειδητοποιήσουν το παρελθόν των προγόνων και το χρέος προς τους απογόνους, να διακρίνουν και να θελήσουν να απελευθερωθούν από τα δεσμά τους και να αγωνιστούν ώστε η επαναστατική ορμή να ξεφύγει από στενά τοπικά όρια και να συμπαρασύρει το σύνολο των μέχρι τότε υπόδουλων Ελλήνων.
Σήμερα, η Χρυσή Αυγή είναι η μόνη πολιτική δύναμη που αντιστέκεται στην υποδούλωση της χώρας και την ραγιαδοποίηση των Ελλήνων, των οποίων τα δεσμά- μαλθακότητα, καταναλωτισμός, σκοταδισμός, προπαγάνδα, παρακμή θεσμών και αξιακή κρίση- είναι εξίσου ισχυρά με τα δεσμά του παρελθόντος. Και ο αγώνας αυτός πραγματοποιείται εν γνώσει του ότι μόνη ανταμοιβή είναι οι συκοφαντίες, οι αποκλεισμοί, οι διώξεις και οι φυλακίσεις. 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...